Archive for 04/2019

Tres bailarines de Amorebieta acudirán al Campeonato europeo de Roma

Sara Reyero, Imanol Reyero y Naia Zugazaga
La ciudad de Ávila acogió la final estatal del certamen de danza y baile Vive tu sueño, un gran evento en el que participaron los grupos seleccionados en las fases autonómicas del concurso y en el que tomó parte un conjunto de bailarinas de danza contemporánea de la Escuela L´atelier de Durango, en el que se integran estos tres jóvenes zornotzarras, logrando el pase a la final europea, que se celebrará en Roma entre el 12 y 14 de julio.


Comenzaron sus pasos de baile con la escuela Zubiaur de Amorebieta. “Nos apuntamos como entretenimiento y posteriormente hemos crecido como bailarines en Durango. Entrenamos entre 7 y 10 horas semanales en los diferentes grupos con los que bailamos”, señalan estos bailarines. Sara (16 años) y Naia (18 años) forman parte de “Boom shock”, Imanol (de 14 años) de “Little shock” y los tres se unen en “Unusuals”. Leire Cotoré es la coreógrafa de los grupos y Ethan López De Pedro es el profesor de bailes urbanos.

Y es que además de competir en danza contemporánea y urbana, Sara y Naia también forman parte del grupo de cheerleaders del equipo de baloncesto Bilbao Basket, en cuya cancha bailan para animar cuando se detiene el reloj. A Imanol le va la marcha del baile urbano como el Hip Hop y el Funky. Participa con el grupo “Slippery” es esta modalidad y ya ha obtenido varios premios. “Yo tengo claro que me voy a dedicar al baile. Quiero estudiar una carrera de baile. En verano tengo una beca de formación en Catania, al igual que tuvieron Sara y Naia el año pasado, y pienso aprovechar el tiempo a tope para aprender lo máximo”.
Los tres están muy ilusionados con el Campeonato europeo de Roma. Es el premio al esfuerzo de estos años. Naia participó hace dos años en el europeo de Paris. “Es una gran experiencia, merece la pena. Vamos a ir a por todas!!!

El Centro Nafarroa, hacia la recta final de su reforma integral

– Las obras de la cuarta fase de la reforma integral arrancarán en agosto.
– El Ayuntamiento de Amorebieta-Etxano continúa con los trabajos para la rehabilitación del centro que permiten sacar el máximo rendimiento al espacio y hacerlo más accesible para vecinos y vecinas.

El Ayuntamiento de Amorebieta-Etxano continúa con los trabajos de rehabilitación del Centro Nafarroa para sacar el máximo rendimiento al espacio y hacerlo más accesible para vecinos y vecinas.

Los trabajos de mejora se están realizando por fases, lo que permite mantener el centro en funcionamiento durante los trabajos. Hasta la fecha se ha realizado la reforma integral de las Fases I, II y III que recogían obras de rehabilitación integral de la planta segunda y de la zona sur de la planta primera.

La cuarta fase, que arrancará en el mes de agosto, contempla la rehabilitación integral de la primera planta en su zona norte, destinada al departamento de acción social y al centro de personas mayores con menor grado de dependencia. En concreto, este centro de mayores tendrá una nueva ubicación desplazándolo hacia la fachada para aprovechar la iluminación natural. La zona de atención al público de acción social se mantendrá enfrentada al acceso principal y el resto de dependencias auxiliares quedarán hacia el interior: sala de reuniones, office, aseo, almacén y un despacho polivalente.

En el vestíbulo central se habilitarán dos aseos, uno de ellos adaptado. Será necesaria la apertura de dos nuevos accesos desde el espacio central para la sala de actividades y descanso de personas mayores.

Además, se eliminarán los actuales lucernarios y se sustituirán por la instalación de un sistema de iluminación adecuado a las necesidades del centro. Asimismo se reformará integralmente la cubierta existente a cota de salida reformando las actuales pendientes.

El presupuesto total de esta cuarta fase asciende a 568.000 euros.

XI PANDA RAID “Eskolatik basamortura”

Iurgi Aiesta zornotzarra geldi ezin den horietako bat dugu. Fadurako Lanbide Heziketan elektromekanika irakasten du eta aurten irakatsia basamortura eraman du, izan ere, Panda Raid izeneko rally-abenturan parte hartu du Aitzol Barañano lankidearekin. “Panda 4×4 erosi genuen Nafarroan eta ikasleek dena desmontatu eta prestatu dute ikasturte batean. Izugarrizko esperientzia izan da eurentzat”.


5.000 kilometro guztira egin ditu eurek prestatutako kotxeak. “Getxon hasi eta Motrilera joan ginen ferry-a hartzera eta berifikazioa pasatu ostean roadbook-a hartu genuen etapa bakoitzeko datu zehatzekin. GPS bitartez gidatu dugu eta oso ondo moldatu gara, biok gidatu dugu eta ez dugu arazo teknikorik izan”.
400 partehartzaile irten ostean, 300 bakarrik heldu ziren Marrakechera. Panda 4×4 sailkapen nagusian, 166-tik, 55.postua lortu dute irakasle hauek. “Orain bigarren kotxea prestatzen ari gara datorren urterako. Eta honetan bi ikasle joango dira. Matxurak norberak konpondu behar ditu rally honetan eta horregaitik ikasleak guk aukeratuko doguz, trebetasun gehien dekona joango da. Gu alboan joango gara beste kotxean, baina eurek kapaz izan behar dira”. Ikasleek motibazio berezia dute beraz ikasteko eta gauzak ondo egiteko.

MIKEL URDANGARIN, ASKATASUN IRMO BAT MARGOTZEKO AHALEGINAREN BILA

Ikastolan irakasleak ume bati, aurrenekoz, margo bat ematen dion une hori ekarriko nahiko nuke gogora, izan ere, une horretatik aurrera, bere ametsen gatibu izatetik, mundua irudikatzeko tresna ikaragarri bat esku artean izatera igarotzen da. Hau da, margoa errealitatea irudikatu edota mundua aldatzeko aitzakia gisa jokatzen du askotan, ez, ordea, bere funtzioa hori delako. Askotan, guk geuk hori egiteko beharra sentitzen dugulako baizik, eta hain zuzen ere, margoa horretarako tresna aproposa dela uste baitugu. Horixe bera, halaber, beste era askotara ere ulertu daiteke. Margolaria ez baita soilik paperean margozten duena, doinuekin irudikatzen duenak ere baitu margolari sena. Istorio kontatzaileak dira biak ala biak, eta istorio kontatzailea dugu ere Mikel Urdangarin zornotzarra. Bere letra eta doinuekin Euskal Herriko eta mundu barreneko txokoak irudikatu eta koloreztatu baititu azken hogei bat urteetan.

“Beste edozein pertsona aldatzen den era berean aldatu naiz ni neu ere, hala ere, nire barruko umea oso bizirik dau, zorionez, eta bizitza apur bat zer den ezagutzen dudan pertsona bat naizela esan dezaket, bere alde pozgarri eta mingarriekin”, adierazi du Urdangarinek. Badu zer konta Zornotzan sortu zen abeslari eta artistak. Eta horri erreparatzean, “Zornotzan hazi zen Mikel beste Zornotza bateko bizilaguna zan, asko aldatu da herria, une batzuetan, nolabaiteko nostalgia ere badut eta gustatuko litzaidake orduko Zorrontza berriz ikustea”.

Munduan barrena asko aritu den arren, bizilekua beti du bihotzean gordeta, ibilbidearen hasieretan gurasoen etxeko leihotik Belatxikieta, Mugarra, eta oro har, Aramotz mendilerroari begira sortutako “Haitzetan” abestia kutuna du, besteak beste, sorlekuaren oroitzapen. Hala ere, urteek aurrera egin duten arren, egun, abesti bat sortzeko Zornotzako tokiren bat aukeratu beharko balu ere, amaren etxearen gozotasuna aukeratuko luke, bertan egingo lioke kantu Urdangarinek Zorrontza edota Zornotza herriari (nork bere familian jasotako izendapena baleko, ni neu ere Zorrontza jasotakoa naiz; denak zilegiak, denak geureak).

EGIZU MAITE DUZUN HORI

Aho batez esan eta aho txikiz betetzen diren esamolde horietako bat dirudi, ez ordea, Mikelen ahotik ateraz gero; izan ere, egunotan, Oier Aranzabalekin batera mundu zabalean ezagutzera ematen ari den “Margolaria” filmaren esentzia adierazten baitu. Baina nolatan filma? Ez al da ba abeslaria? Ez hasi lasterka zapatillak jantzi orduko, abesti eta doinuak ez baitira falta irudiz betetako filma honetan. Hala ere, hortik haratago doa. “Intuizio kolpeetara” funtzionatzen duen Mikelek Zarauzko taberna batean jasotako proposamena tentuz onartu baitzuen, Aranzabalek “ hiri buruzko dokumental bat egin nahi dihat” bota zionean, berak, ordea, “niri buruzko dokumental bat egiteak ez du zentzurik” erantzun ostean, Aranzabalek bera “aitzakia” bat izango zela esan eta orduan usaindu baitzuen Mikelek taula gainean lortzen saiatzen den “hori” helaraztea lortu zezaketela irudi bitartez ere.

Une honetan, zuk zeuk ere, irakurle, eskuan margoa hartuta, berak taula gainean helarazi nahi izaten dituen hainbat sentimendu eta emozio irudikatuko zenituen. Urdangarinek dioen legez, norberak era batera jaso ditzake gauzak eta beste norbanako batek gauza bera era guztiz ezberdinean jaso. Hala ere, “zorionez, buru eta bihotz horretan zer gertatzen den ezin duzu jakin, kontrolaezina da, imajinatu dezakezu baina ezin dezakezu inoiz ere jakin. Polita da ikustea ez dagoela dena gure esku”.

Ordenatua sentitzen den toki bakarra da taula gaina, eta bizipen hori “ia sakratu” bezala hartzen du, ikuslearekiko eta berarekiko zubi hori eraikitzea du helburu eta gozamen doinuen bitartez; alegia, ikusleen gorputza gurutzatu eta bihotzezko zementu horretan “krak” bat egiten saiatzen da bertara igotzen den aldiro. “Kantu bat botatzen dudanean ez da guztiz neurea, jasotzen duenarena baizik”, eta arestian aipatu bezala, norberak erabakitzen edota sentitzen du era batera edo bestera jasotzea eta bizitzea.

Ikaragarria, benetan, doinu edota letra huts batek horrenbesteko ahalmena izatea. Horixe izango ote da agian gakoa, “hutsa” baino “betea” izatea, eta horrek betetzea Mikel Urdangarin irakaskuntza utzi eta kantuen margolari gisa aritzeko bidaia jarrera irmo batean hasi eta jarraitzeko. 20 bat urte baino zertxobait gehiago igaro dira ordutik, eta artista moduan asko garatu eta hazi den abeslaria dugu Mikel, ez da denbora galtzen duen horietarikoa, denbora geldituko luken horietarikoa baizik. Bizizalea, baikorra, entusiasta eta ameslaria dugu zornotzarra.

Erreparatu diogun azken horri, une batez, testu honi amaiera emate aldera. Mikelen aburuz, ametsek arrisku handia daukate, ez baitira inoiz ere gertatu eta agian ez dira inoiz ere gertatuko. Ondorioz, “merezi ote du gertatuko ez denaren bila joatea? Ni ameslaria naiz, ordea, gurasoek horrela egin nindutelako, eta horretan ez dut inongo meriturik”.

Gu geu ere inspirazio bila aritzen gara askotan, bizitzako arlo guztietan eta gure barrenean batez ere, beraz, inspirazioaren menpe bizi den sortzaile batek izango du ba esana horretan. “Zu zeu zara inspirazioa, zu zeu sortzailea. Lehenengo uhina zurea da, errekara harria bota eta uhin berriak sortu ahal dituzu, baina erdigunea zeugan eta zeure inguruan gertatzen diren gauzetan dago, hala ere, beti ere, horiei begira zu zaude, eta beraz, inspirazioa, azken finean, bizitzari begiratzeko jarrera bat dela esango nuke”.

Askatasun intimo bat margotzeko ahalegina proposatzen digu Mikel Urdangarinek Margolaria izeneko filma, doinu eta artelan artean. Jarrai dezagun, bada, amesten eta jarrai dezagun doinuek geure barrenak aska ditzaten lagatzen.

AMAIA LARRUZEAK IDATZITA

HILERO ZORNOTZAN ABRIL 2019

www.amorebieta.com – Hilero Zornotzan © 2019

Ir arriba.